Με αφορμή την λειτουργία του diavazo.nl του on-line βιβλιοπωλείου μας, τα τελευταία χρόνια, έγινα μέλος στο Facebook σε πάρα πολλά γκρουπ Ελλήνων που ζουν στην Ολλανδία, Βέλγιο και Γερμανία. Προκειμένου να έχω μία εικόνα του κοινού, παρακολουθώ καθημερινά τις διάφορες συζητήσεις.
Ενώ, η συντριπτική πλειοψηφία των μελών αυτών των γκρουπ παραμένει σιωπηλή, μία μικρή ομάδα, η ίδια πάντα, μονοπωλεί τις συζητήσεις. Αυτό που παρατηρεί κανείς από τα γραφόμενα τους, είναι ότι πρόκειται για νέους Έλληνες γύρω στα 30 που ζουν 0 με 6 χρόνια στην Ολλανδία, συναναστρέφονται καθημερινά, κυρίως με άλλους Έλληνες και έχουν ισχυρή γνώμη για τα πάντα που έχουν να κάνουν με την ζωή στην Ολλανδία.
Διαβάζοντας, μαθαίνεις ότι το Ολλανδικό σύστημα υγείας, σαδιστικά, αφήνει τους ανθρώπους να υποφέρουν από πόνο, οι Ολλανδοί αφήνουν τα παιδιά τους στον δρόμο όταν αυτά γίνονται 16 χρονών, τα σπίτια τους είναι αχούρια, οι Ολλανδέζες μαμάδες είναι άσπλαχνες κι ανεύθυνες, τα σούπερ μάρκετ δεν έχουν καλό κρέας, λαχανικά, ψάρια, γάλα, αλεύρι γενικά τίποτα καλό. Το ΝΟΥΝΟΥ που μεγάλωσαν γενιές Ελλήνων δεν είναι Ολλανδικό. Για τις καιρικές συνθήκες, θα συμφωνήσω. Είναι χάλια 😅!!!
Από την άλλη, για τον ίδιο λόγο που παρακολουθώ τα Ελληνικά γκρουπ παρακολουθώ και τα γκρουπ των Ολλανδών που με τον ένα ή άλλο τρόπο σχετίζονται με την Ελλάδα.
Σε αυτά τα γκρουπ υπάρχει μεγαλύτερη συμμετοχή στις συζητήσεις. Πλουραλισμός! Παρακολουθώντας τις συζητήσεις μεταξύ των μελών μαθαίνεις για παράδειγμα ότι οι αντίστοιχες Ελληνίδες μαμάδες είναι εξίσου ανεύθυνες αφού αφήνουν τα παιδιά τους ξάγρυπνα να παίζουν μέχρι τα μεσάνυχτα, οι Έλληνες δεν δουλεύουν μετά τις 3 το μεσημέρι, τρώνε κάθε βράδυ μετά τις 9. Πολλοί εξ αυτών, παρακολουθώντας τα ρεπορτάζ του NOS, έχουν ασφαλώς σχηματίσει πλήρη εικόνα και έχουν γνώμη επί των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, της φύλαξης των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλα τέτοια.
Είμαι 55 ετών. Γεννήθηκα και πέρασα τα πρώτα 28 χρόνια της ζωής μου στην Ελλάδα ενώ διανύω το 27ο έτος από τότε που βρέθηκα στην Ολλανδία. Στην Ελλάδα πήγα σχολείο, υπηρέτησα στο Στρατό, σπούδασα, έβγαλα τον πρώτο μου μισθό. Στην Ολλανδία παντρεύτηκα, γεννήθηκαν τα παιδιά μου, έκανα την καριέρα μου και ζω την καθημερινότητα μου. Αγαπώ και τις δύο χώρες μου εξίσου πολύ. Για διαφορετικούς λόγους την καθεμία αλλά το ίδιο πολύ.
Με στεναχωρεί κάθε φορά που διάφοροι, συνήθως ημιμαθείς, άνθρωποι διατυπώνουν αναληθείς ή ανακριβείς γνώμες, είτε για την μία είτε για την άλλη χώρα, βασισμένες σε άγνοια ή σε παραπληροφόρηση.
Χωρίς υστερία, χωρίς ύβρεις, χωρίς προσβολές αποφάσισα να αρχίσω να σχολιάζω με κριτική διάθεση αλλά και την πρόθεση να πληροφορήσω. Με έναν όρο. Δεν θα εμπλακώ με κανέναν σε μία διαφωνία του επιπέδου που όλοι μας βλέπουμε στα διάφορα γκρουπ. Την γνώμη μου ή την εμπειρία μου θα την εκφράσω στον δικό μου τοίχο. Δεν είναι υποχρεωτικό, εφόσον συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς, να αντιδράσει. Οποιαδήποτε έκφραση αντίθετης γνώμης ή εμπειρίας είναι καλοδεχούμενη. Η μόνη μου απαίτηση είναι η όποια αντίθεση να εκφραστεί κόσμια, χωρίς κραυγές και προπάντων χωρίς ύβρεις και κατάρες. Δικός μου ο τοίχος, δικοί μου οι κανόνες 😃
ΥΓ. Την σειρά την ονόμασα "Ένας kaaskop με τσαρούχια". Η λέξη kaaskop στα Ολλανδικά, σημαίνει την ξύλινη σφαιρική φόρμα που βάζουν το κίτρινο τυρί που στην Ελλάδα είναι γνωστό σαν ένταμ για να στραγγίσει. Στην σύγχρονη γλώσσα kaaskop καλείται, άλλωτε χαιδευτικά κι άλλωτε κοροϊδευτικά, ο Ολλανδός.
